ارزیابی کمی پویایی کربن و نیتروژن خاک تحت جنگلکاری‌های بلندمازو و توسکا ییلاقی

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران

2 استاد گروه علوم جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران

3 استادیار گروه علوم جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران

4 دانش‌آموخته دکتری علوم جنگل، دانشکدة منابع‌طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران

doi
10.30466/jfrd.2021.121025
چکیده

با توجه به تخریب جنگل‌های هیرکانی طی سال‌های گذشته، جنگلکاری توانسته است به‌عنوان یک راهکار ‏مناسب به‌منظور احیاء مناطق تخریب­شده مورد توجه قرار گیرد. در این میان، گونه‌های توسکا ییلاقی و ‏بلندمازو در سطوح وسیع مورد جنگلکاری قرار گرفته‌‌اند. روابط کمی عناصر (استوکیومتری)، نقش مهمی در ‏تجزیه ماده آلی با تغییر دسترسی نسبی این عناصر در خاک دارد و شاخص‌‌ مهمی برای فهم بهتر شرایط ‏میکروبی و مواد آلی در خاک است. هدف از این پژوهش، تعیین اثر نوع گونه درختی در سنین مختلف بر ‏روابط کمی در این جنگلکاری‌ها است. این بررسی در توده­های 15، 20 و 25 ساله جنگلکاری‌های شرکت ‏چوب و کاغذ مازندران انجام و در هر یک از عرصه‌ها، تعداد 30 نمونه خاک و لاشبرگ به‌روش تصادفی ‏سیستماتیک از عمق 10 سانتی‌متری خاک برداشت شدند.‏‎ ‎براساس نتایج، بیشترین‎ ‎مقادیر روابط کمی کربن به ‏نیتروژن خاک (33/18)، زی‌توده میکروبی کربن به نیتروژن (88/15)، کربن به نیتروژن آلی ذره‌ای (36/10) و ‏کربن به نیتروژن آلی محلول (00/3) در سنین بالاتر بلندمازو مشاهده شدند که اختلاف معنی‌داری با گونه ‏توسکا ییلاقی داشتند. همچنین، توده‌های بلندمازو در سنین بالاتر موجب بهبود روابط کمی ‏کربن و نیتروژن خاک در سال‌های آتی جنگلکاری می‌شوند‏.