ارزیابی کمی پویایی کربن و نیتروژن خاک تحت جنگلکاریهای بلندمازو و توسکا ییلاقی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
2 استاد گروه علوم جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
3 استادیار گروه علوم جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
4 دانشآموخته دکتری علوم جنگل، دانشکدة منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
doi
10.30466/jfrd.2021.121025چکیده
با توجه به تخریب جنگلهای هیرکانی طی سالهای گذشته، جنگلکاری توانسته است بهعنوان یک راهکار مناسب بهمنظور احیاء مناطق تخریبشده مورد توجه قرار گیرد. در این میان، گونههای توسکا ییلاقی و بلندمازو در سطوح وسیع مورد جنگلکاری قرار گرفتهاند. روابط کمی عناصر (استوکیومتری)، نقش مهمی در تجزیه ماده آلی با تغییر دسترسی نسبی این عناصر در خاک دارد و شاخص مهمی برای فهم بهتر شرایط میکروبی و مواد آلی در خاک است. هدف از این پژوهش، تعیین اثر نوع گونه درختی در سنین مختلف بر روابط کمی در این جنگلکاریها است. این بررسی در تودههای 15، 20 و 25 ساله جنگلکاریهای شرکت چوب و کاغذ مازندران انجام و در هر یک از عرصهها، تعداد 30 نمونه خاک و لاشبرگ بهروش تصادفی سیستماتیک از عمق 10 سانتیمتری خاک برداشت شدند. براساس نتایج، بیشترین مقادیر روابط کمی کربن به نیتروژن خاک (33/18)، زیتوده میکروبی کربن به نیتروژن (88/15)، کربن به نیتروژن آلی ذرهای (36/10) و کربن به نیتروژن آلی محلول (00/3) در سنین بالاتر بلندمازو مشاهده شدند که اختلاف معنیداری با گونه توسکا ییلاقی داشتند. همچنین، تودههای بلندمازو در سنین بالاتر موجب بهبود روابط کمی کربن و نیتروژن خاک در سالهای آتی جنگلکاری میشوند.