تأثیر خصوصیات خاک در خشکیدگی درختان بلوط (‏Quercus brantii Lindi.‎‏) و بررسی پاسخ‌های ‏‏اکوفیزیولوژیک این گونه به درجات مختلف خشکیدگی (پژوهش موردی: منطقة دادآباد در استان لرستان)‏

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جنگل‌شناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

2 دکتری جنگلداری، اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان فارس، شیراز، ایران

3 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

4 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

doi
10.30466/jfrd.2021.121027
چکیده

برای بررسی ارتباط خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک و همچنین ویژگی‌های فیزیولوژیکی درختان بلوط در ارتباط با پدیده خشکیدگی، تعداد 30 قطعه‌نمونه مربعی به روش منظم تصادفی به مساحت 2500 مترمربع و با استفاده از شبکه­ای به ابعاد 200×200 مترمربع انتخاب شدند. درصد خشکیدگی در هر قطعه‌نمونه محاسبه و نمونه­برداری از خاک و برگ درختان بلوط انجام شد. برخی از خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک مانند بافت، هدایت الکتریکی، اسیدیته، وزن مخصوص ظاهری، درصد تخلخل، کربن و مواد آلی و غلظت عناصر Ca،Mg ،N ،P ، K و Na اندازه­گیری شدند. آنزیم­های پراکسیداز، کاتالاز، آسکوربات­پراکسیداز، مالون­دی­آلدهید، اسیدآمینه پرولین، کلروفیل a و b، کلروفیل کل، رنگدانه کاروتنوئید و غلظت عناصر Ca،Mg ،N ،P ،  Kو Na در برگ درختان نیز سنجش شد. مقایسه میانگین متغیرهای مورد بررسی نشان داد که بین طبقات مختلف خشکیدگی تنها از نظر نیتروژن برگ اختلاف معناداری وجود دارد. به‌طورکلی نتایج این پژوهش نشان داد که در منطقه مورد بررسی، ویژگی­های خاک ارتباط معناداری با خشکیدگی نداشته است. از طرفی قابلیت­های فیزیولوژیکی درختان نمی­تواند به­تنهایی پاسخگوی درجات خشکیدگی­های متفاوت آن­ها باشد.