پرداخت دِین دیگری از روی ناچاری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشگاه مازندران

2 دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران

doi
10.22059/jolt.2012.35125
چکیده

به موجب ماده 267 قانون مدنی، کسی که دین دیگری را بدون اذن او می­پردازد نمی­تواند مبلغ پرداخت­شده را مطالبه کند، چه آنکه پرداخت دین در چنین صورتی ظهور در تبرع دارد. با ­این­حال، قانون­گذار در قوانین مختلف، در برخی موارد، به ثالث حق مطالبۀ مبلغ پرداخت­شده را اعطا کرده است. با دقت نظر در این موارد می­توان گفت هر جا که ثالث دین دیگری را برای دفع ضرر از خود یا مدیون می‌پردازد، پرداخت دین ظهور در تبرع ندارد و ثالث می­تواند برای جلوگیری از دارا شدن ناعادلانه و استیفای ناروای مدیون یا به عنوان اداره فضولی مال غیر مبلغ پرداخت­شده را وصول کند.