تحلیل اقدامات سیاسی ـ نظامی حمدانیان در برابر خلافت عباسی در چارچوب نظریه سیستم جهانی
نویسندگان
1 دانشیاره، گروه تاریخ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
2 کارشناسی ارشد، تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش، آموزگار ناحیه یک، اراک، ایران
doi
10.22034/hsow.2026.2076151.1649چکیده
حمدانیان یکی از قدرتهای منطقهای در دوران خلافت عباسی بودند که با اقدامات نظامی و سیاسی خود، بهدنبال تثبیت قدرت و کاهش وابستگی به مرکز خلافت برآمد. این پژوهش با استفاده از نظریه سیستم جهانی والرشتاین به بررسی جایگاه حمدانیان در نظم سیاسی و نظامی آن دوره میپردازد. سؤال اصلی این پژوهش این است که چگونه میتوان اقدامات نظامی حمدانیان علیه خلافت عباسی را در چارچوب نظریه سیستم جهانی تبیین کرد؟ بر اساس این نظریه، خلافت عباسی به عنوان مرکز قدرت در نظام جهانیِ آن زمان تلاش میکرد تا کنترل خود را بر نواحی پیرامونی حفظ کند، درحالیکه حمدانیان به عنوان نیرویی نیمهمستقل، از طریق جنگها، اتحادها و شورشهای نظامی، در صدد تثبیت جایگاه خود بودند. یافتههای پژوهش نشان میدهد حمدانیان از یکسو با امتناع از پرداخت خراج، حمایت از جریانهای مذهبی مخالف (شیعیان و خوارج)، و اتحاد تاکتیکی با فاطمیان، به مقابله با هژمونی مرکز پرداخت؛ و از سوی دیگر، به دلیل محدودیتهای ساختاری نتوانست به طور کامل از دایره نفوذ عباسیان خارج شود.