بررسی عملکرد فاتحان عرب در فتوحات اسلامی (مطالعه موردی، ربیع بن زیادالحارثی)
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد ، گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 استادیار، گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/hsow.2025.2053965.1602چکیده
تحولات و وقایع تاریخ صدر اسلام در مناطق مفتوحهاسلامی متأثر از شخصیتهای اثرگذار این دوران بوده است. هریک از رجال و فاتحان برجسته در دوره فتوحات اسلامی دارای خاستگاه اجتماعی و قبیلهای بودند که بر رفتار و کنش آنان در عصر اسلامی اثرگذار بود. یکی از این فاتحان عرب مسلمان که در دوره خلفاء و دوره اموی سرزمینهای بسیاری از ایران را فتح کرد، ربیعبنزیاد الحارثی است. رفتار و عملکرد ربیع در جریان فتوح اسلامی در ایران نمونه بسیار خوبی برای تبیین ماهیت عملکرد فاتحان عرب میباشد. بر این اساس، سوال اصلی این است که عملکرد سیاسی و نظامی و نحوه مواجههی ربیع الحارثی با ایرانیان در جریان فتوحات چگونه بود؟ یافتهها نشان میدهد که در بسیاری از موارد، رفتار و اعمال فاتحانی چون ربیع، آمیزهای متناقض از سنتها و خُلقیات عرب پیش از اسلام و آموزهها و الگوهای اسلامی بوده است. بنابراین، در برههای که ربیع الحارثی متأثر از سنتهای جاهلی و قبیلهای عربی بود رفتارهای خشونتباری چون کشتار بیرحمانه، قساوت، تحقیر، بردگی اسیران، زنان و کودکان داشته؛ اما زمانی که با آموزهها و سنتهای اسلامی از طریق حسن بصری آشنا شد، برخورد خیرخواهانه و مسالمت آمیزتری با ایرانیان از خود بُروز داده است.