زمینهها و پیامدهای نبرد زلاقه در عهد یوسفبن تاشفین (454-500 هـ)
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ دانشکده ادبیات و علوم انسانی ،دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران، اهواز
doi
10.22034/hsow.2025.2049517.1591چکیده
نبرد زلاقه (479 هـ) یکی از مهمترین رخدادهای تاریخی اندلس در قرون میانه اسلامی است. زیرا که این نبرد اولین چالش جدی هلال و صلیب در اندلس میان دو قدرت نوپای اسلامی مرابطین به رهبری یوسفبن تاشفین و مسیحیان بوده که مسیر سیاسی مسیحیان و مسلمانان را در سدههای آینده تعیین کرد. با عطف نظر به این اهمیت، پژوهش حاضر درصدد است تا به این پرسش که چرا نبرد زلاقه در میان جنگهای مسلمانان و مسیحیان اهمیت تاریخی فراوانی دارد؟ و چه پیامدهایی را برای مسلمانان رقم زده است؟ براساس روش «توصیفی – تحلیلی» پاسخی مستدل ارائه نماید. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که نبرد زلاقه را میتوان اولین نبرد صلیبی قلمداد کرد و مرابطین با پیروزی در این نبرد ضمن تقویت عصبیت دینی مسلمانان، به استقرار وحدت درون منطقهای از طریق حذف نظام دولت شهر در اندلس و وحدت فرامنطقهای از طریق پیوند مجدد سرزمین اندلس با خلافت عباسی بعد از سالها جدایی نائل آمدند و سقوط اندلس به دست قوای مسیحی را تا چند قرن به تأخیر انداختند.