تأثیر شش هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر سطوح پلاسمایی اپلین و نیتریک اکساید مردان میانسال غیرفعال
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی قلب، عروق و تنفس، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی قلب، عروق و تنفس، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزش دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 . دانشیار گروه فیزیولوژی ورزش دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jsb.2018.64759چکیده
گشادکنندههای عروقی از تنظیمکنندههای کلیدی فشارخون و سیستم قلبی – عروقیاند که این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تمرینات تناوبی شدید بر تغییرات اپلین و نیتریک اکساید بهعنوان گشادکنندههای عروقی و تنظیمکنندۀ فشارخون انجام گرفت. در این پژوهش اپلین و نیتریک اکساید و فشارخون پیش و پس از شش هفته تمرینات تناوبی اندازهگیری شد. بدین منظور دو گروه تجربی (10 نفر) و کنترل (10 نفر) شامل مردان میانسال شهر تهران با دامنۀ سنی 45 تا 55 سال بهصورت تصادفی انتخاب شدند. پروتکل تمرین تناوبی با شدت بالا شامل 10 تناوب (45 ثانیه با شدت 85 تا 90 درصد ضربان قلب ذخیره و 2 دقیقه بازیافت) توسط گروه تجربی طی شش هفته اجرا شد. در پایان هفتۀ سوم شدت تمرین به 12 تناوب تمرینی و 90 ثانیه بازیافت رسید. 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی نمونههای خونی و اندازهگیریهای آنتروپومتریکی و ترکیب بدنی از آزمودنیها گرفته شد. نتایج نشان داد که شش هفته مداخلۀ تمرین تناوبی شدید موجب افزایش معنادار میزان اپلین (001/0P = )، نیتریک اکساید (001/0P = )، و کاهش معنادار در میزان فشارخون سیستولی (001/0P = )، و دیاستولی (002/0P = )، در گروه تجربی شد. نتایج این پژوهش حاکی از تأثیر مفید ورزش بر روی دستگاه اپلینرژیک و فشارخون است و از طرفی نشان میدهد احتمالاً افراد دچار فشارخون، میتوانند به فعالیت تناوبی با شدت بالا بپردازند، لیکن تأیید این مطلب نیازمند پژوهشهای بیشتر در خصوص نقش تمرینات تناوبی شدید و ارتباط آن با فشارخون است.