جایگاه قاپیقولوها در ساختار انتظامی عثمانی تا ایجاد ضبطیه
نویسندگان
1 استادیار، گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22034/hsow.2024.2015329.1513چکیده
قاپیقولوها یا غلامان دربار عثمانی، مهمترین نقشآفرینان ساختار حکومتی عثمانی بودند که اگرچه جایگاه و وظایف نظامی آنان نمود بیشتری یافته است، در بخشهای دیگر نیز نفوذ چشمگیری یافتند. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که با توجه به روحیهی تمامیتخواهانهی قاپیقولوها (بهویژه در پایتخت عثمانیان)، تا برآمدن نیروی ضبطیه یا پلیس عثمانی و کناررفتن قاپیقولوها، این گروه نسبت به وظایف انتظامی و امنیتی، چه رویهای را اتخاذ کردند؟ بر اساس این پرسش، تلاش خواهد شد تا با توجه به توصیفی – تحلیلی بودن نوع پژوهش حاضر، با تکیه بر مطالعهی کتابخانهای، به بررسی جایگاه قاپیقولوها در تشکیلات انتظامی عثمانی تا برآمدن نهاد ضبطیه به عنوان مسالهی پژوهش پرداخته شود. با بررسی دادهها، مشخص شده است که سه گروه جبهجیان، توپچیان، بوستانچیان بیش از هر چیز در حوزهی انتظامی مراکز استقرار نیروهای خود در استانبول فعال بودند و از این حیث، نسبت به ینیچریان با محدودیتهایی، فعالیت میکردند. ینیچریان، بر خلاف سه دستهی پیشین، توانستند با قدرت، بر غالب بخشهای امنیتی و انتظامی پایتخت و حتی ایالات چیره شوند که این چیرگی، تا زمان برچیده شدن ینیچریان و متعاقب آن، برآمدن پلیس عثمانی یا ضبطیه تداوم داشت.