تبیین انگیزههای جنگهای صلیبی متأخر بر مبنای دو صلحنامه بیبرس و قلاوون مملوکی با صلیبیان (شهسواران مهماننواز)
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 دکتری تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
3 استادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه علامه طباطبائی (ره)، تهران، ایران
doi
10.22034/hsow.2023.709423چکیده
در نیمهی دوم سده هفتم هجری، سلسله جنگهای ممالیک مصر برضدّ آخرین حاکمان صلیبی شام به شکستهای صلیبیان و برچیده شدن بیشتر پایگاههای آنان از شام انجامید؛ طی این جنگها، دو صلحنامه میان طرفین منعقد شد. تحلیل انگیزههای این دوره از جنگهای صلیبی برمبنای این دو صلحنامه مسأله اصلی این پژوهش است. این صلحنامهها میان دو سلطان مملوک یعنی َبیبَرس (حک: 658- 676ق) و قَلاوون (حک: 678- 689ق) با دستهای از صلیبیان موسوم به شهسواران مهماننواز یا بیت الاسبتاریه بوده است و متن آنها در نهایه الأرب نویری (677 – 732ق) و صبح الأعشی قلقشندی (756-791ق) آمده است. روش این پژوهش تاریخی– تحلیلی است و شیوه آن کتابخانهای یعنی مراجعه به متن صلحنامهها در این دو منبع و بهرهمندی از سایر منابع مرتبط تاریخی و نیز پژوهشهای این حوزه است. این پژوهش نشان داده است که برخلاف دوره اول جنگهای صلیبی که انگیزههای اروپاییان بهعنوان آغازگران جنگ، دینی (مسیحی) روایت شده است، در دوره متأخر، انگیزهها عمدتاً اقتصادی (تجارت)، توسعهطلبی ارضی و تلاش برای حفظ اقتدار سیاسی- نظامی بوده است.