تأثیر چهار هفته تمرین تناوبی شدید بر بیان ژنهای پروآنژیوژنیک سلولهای اندوتلیال در عضلۀ اسکلتی رتها
نویسندگان
1 . کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه تهران،تهران، ایران
2 دانشیارگروه فیزیولوژی ورزشی دانشگاه تهران، تهران،ایران
3 کارشناس ارشد آسیب شناسی و حرکات اصلاحی دانشگاه تهران،تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری سلامت در بلایا و فوریتها، دانشگاه علوم پزشکیکرمان،کرمان، ایران
doi
10.22059/jsb.2018.64791چکیده
، میکرو RNA پروآنژیوژنزی سلولهای اندوتلیال است که این میکرو RNA، از طریق سرکوب EphrinA3 و افزایش مهاجرت برخی هدفهای ژنی و پروتئینی (VEGF) موجب بهبود فرایند رگزایی میشود. در این پژوهش 12 سر رت نر در سن هشتهفتگی با میانگین وزنی20±180 گرم انتخاب و تصادفی به دو گروه کنترل (6=n) و تمرین (6=n) تقسیم شدند. تمرین تناوبی شدید به مدت چهار هفته و هر هفته پنج روز شامل سه تناوب شدید (چهار دقیقه با شدت 90 تا 100 درصد (VO2max و سه تناوب سبک (دو دقیقه با شدت 50 تا 60 درصد VO2max) انجام گرفت. میزان بیان ژنها با تکنیک Real time-PCR و از روش∆∆CT-2 محاسبه شدند. برای تعیین معنادار بودن متغیرها بین گروههای تحقیق از آزمون آماری t مستقل استفاده شد. یافتهها نشان داد تمرین تناوبی شدید موجب تغییر معنادار افزایش بیان ژن Mir-210 و VEGF شد (005/0P=)- (003/0P=). همچنین کاهش بیان ژن گیرندۀ EphrinA3 در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل معنادار شد (000/0P=). بهطور کلی شاید در اثر هیپوکسی، که همراه با تمرین تناوبی شدید اتفاق افتاده است، افزایش بیان ژنهای Mir-210 و VEGF موجب بهبود عملکرد پروآنژیوژنزی سلولهای اندوتلیال میشود که این سازگاری به افزایش رگزایی در رتها منجر شده است.