روایت جنگ در تاریخ‌نگاری عصر صفوی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکترای تاریخ ایران بعد از اسلام دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.29252/HSOW.5.4.29
چکیده

چکیدهمتون تاریخ­نگاری عصر صفوی مشحون از روایت جنگ­ها و منازعات نظامی داخلی و خارجی حکومت صفویه است. جنگ جایگاه ویژه­ای در تاریخ­نویسی این دوره می­یابد تا آن­جا که اگر رویدادی به درگیری نظامی منجر نمی­شد در نظر مورخان شایسته نقل و ضبط در تاریخ نبود و شانس کمی برای بازگویی در آثار آنان می‌یافت؛ بنابراین نحوه روایت جنگ اهمیت خاصی داشت و نیازمند ساختار روایی مناسب برای بازنمایی رویداد و انتقال اهداف واقع در پشت این روایتگری به مخاطبان اثر بود. این پژوهش با اتخاذ روش توصیفی – تحلیلی و ساخت الگویی از نظریات مربوط به روایت در پی پاسخ به این پرسش است که جنگ در تاریخ­نگاری دوره صفوی چگونه روایت می‌شود و مورخین از ثبت آن، چه اهدافی را دنبال می کردند؟ دستاورد پژوهش حاضر این است که مورخان با گزینش عناصر روایت و سرکوب یا برجسته کردن مولفه­هایی از این عناصر، طرحی از روایت جنگ ارائه می­دهند که هدف آن بازنمایی داعیه­های ارضی صفویان و مشروعیت حاکمیت و اقدامات آنان در مناطق جنگی و مورد منازعه بود.