بررسی نقش رویدادها بر پدیداری حدیث؛ مطالعه موردی: فتوحات صدر اسلام و روایت «أمِرتُ أن اُقَاتِل النَّاس...»

نویسندگان

1 دانشیار، عضو هیئت‌علمی گروه الهیات ـ علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.

2 دانشیار، عضو هیئت‌علمی گروه الهیات ـ علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد الهیات- علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی دانشگاه اراک، اراک، ایران.

doi
10.29252/HSOW.5.4.119
چکیده

چکیدهفتوحات صدر اسلام ازجمله رویدادهای مهمی تلقی می‌شود که پیامدهای ناشی از آن، آثار مهمی را بر حیات مادی و معنوی مسلمانان بر جای نهاده است. از سوی دیگر، تأثیرات این رویداد عظیم بر حوزه حدیث را نمی‌توان کتمان نمود؛ لذا پژوهش حاضر با نظر به فضای حاکم بر فتوحات به دنبال بررسی این پرسش است که اثربخشی اقدامات خلفا به‌مثابه رخدادهای مؤثر در تاریخ حکومت اسلامی، بر حوزة احادیث به چه میزان بوده و فتوحات نیز در پیدایش روایت مزبور، چه نقشی را ایفا نموده است؟ گفتنی است سیر تاریخی تألیفات پیرامون فتوحات، گواه از اهتمام فراوانی دارد که بدان مبذول داشته‌اند؛ لکن فقدان مطالعات حدیثی در باب خاستگاه روایت، ضرورت پرداخت بدان را آشکار می‌سازد. ازاین‌روی، در این نوشتار سعی شده است با پاسخ به سؤال فوق مبنی بر تأثیرات فتوحات بر زمینه‌های پیدایش روایت، قدری از کاستی‌های موجود برطرف گردد. باید گفت این پژوهش، با اتخاذ رویکردی نظری و بهره‌وری از شیوة توصیفی‌ـ‌تحلیلی بدین رهیافت نائل آمد که نظریه عدالت اصحاب به‌مثابه نمونه‌ای از باور کلامی اهل‌سنت، موضوعی است که به‌موجب آن گستره روایات مجعول و یا همانندسازی شده را می‌توان شاهد بود. به بیان دیگر، تأثیر رویدادها و باورهای کلامی بر حوزة مأثورات قابل کتمان نبوده و آثار آن‌ها بر همانندسازی روایات با ذکر مصادیقی چند تبیین گردید. شبیه‌سازی جنگ‌های پیامبر(ص) و خلفا از سوی نسل‌های پس از صحابه، در راستای توجیه فتوحات به‌عنوان مصداقی از جنگ‌های ابتدایی و نیز تقویت نظریه «عدالت اصحاب»، زمینه‌های پیدایش روایت را بیش‌ازپیش فراهم نموده است.