بازسازی گردهشناختی تاریخچه جنگلهای راش (Fagus orientalis Lipsky) منطقه هیرکانی مرکزی در ۱۴۰۰ سال گذشته
نویسندگان
1 دانشیار گروه جنگلداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و مهندسی جنگل، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 استاد، گروه پالئواکولوژی و مطالعات توربزار، انستیتو گیاهشناسی و اکولوژی، دانشگاه گرایفسوالد، گرایفسوالد، آلمان
doi
10.30466/jfrd.2021.121008چکیده
بررسی گردهشناختی و سنسنجی رادیوکربن یک مغزه رسوبی از توربزاری در ارتفاع 1314 متر از سطح دریا در کوههای البرز، امکان بازسازی تاریخچه ۱۴۰۰ ساله پوشش گیاهی جنگلهای هیرکانی مرکزی را فراهم ساخت. این رکورد دیرینگردهشناختی نشان داد که راش و ممرز فراوانترین درختان در ترکیب تودههای جنگلی پیرامون توربزار و دامنههای مجاور آن بوده و بلندمازو، ملج و پلت گونههای همراه را تشکیل میدادند. توسکای ییلاقی همواره فراوانترین درخت در مقیاس محلی (سطح و حاشیه توربزار) بوده؛ هرچند در بازههای زمانی 1350-1400، 1050-1250 و 300-450 سال پیش، بهدلیل تغییرات هیدرولوژیک سطح و حاشیه توربزار، بهطور چشمگیری کاهش یافته است. همچنین، لرگ که در گذشته از درختان اصلی در سطح و حاشیه توربزار بود، در چند صد سال اخیر احتمالاً در پی کاهش دما و خشکی اقلیمی بهشدت کاهش یافت. در بازههای زمانی با چیرگی راش (1100-1250 و 750-900 سال پیش و 450 سال اخیر)، تودههای پیرامونی توربزار دارای تاجپوشش بسته و ترکیب گونهای غنی بودند. در این دورهها، گیاهان علفی نورپسند و مهاجم، فراوانی کمی در ترکیب گونهای کف جنگل داشتند. در 1400 سال گذشته، تغییرات اقلیمی و فعالیتهای انسانی تأثیر تعیینکنندهای بر ساختار و ترکیب تودههای جنگلی منطقه داشتهاند. در این دورهها (بهویژه 1250-1350 و 550-700 سال پیش)، کاهش چیرگی راش و بازشدن نسبی تاجپوشش در تودههای جنگلی مجاور توربزار، موجب گسترش گیاهان مهاجم و نورپسند، بهویژه سرخسها، درمنه و اسفناجیان، و تاحدی بارهنگ برگنیزهای شد.