تکواژهای دستوری اسم در کردی سورانی: یک بررسی صرفی- واجی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان‌شناسی همگانی دانشگاه تهران

2 عضو هیات‌علمی گروه زبان‌شناسی دانشگاه علامه طباطبایی

doi
10.22099/jill.2018.26246.1059
چکیده

مقاله پیش رو در چارچوب واج­‌شناسی زایشی به فرایندهای صرفی- واجی تکواژهای دستوری اسم در کردی سورانی می­‌پردازد. در این تحقیق دو هدف اصلی دنبال می‌شو؛ یکی معرفی تکواژگونه‌­های تکواژ‌های دستوری اسم در کردی سورانی و دیگری دست‌یافتن به فرایندهای اشتقاق این صورت­‌های متناوب از صورت زیرساختی است. بدین‌منظور پیکره­ای ده‌‌‌‌ساعته از گویشوران شهر مریوان جمع‌آوری شد. این پیکره آوانویسی و طبقه‌­بندی و در نهایت تحلیل شد. نتیجه این تحلیل­‌ها نشان داد که در زبان کردی سورانی افزودن تکواژهای دستوری به اسم، فرایندهای درج، حذف و تبدیل واکه به غلت در مرز این تکواژها و پایه اسمی بسیار فعال است.