تکواژهای دستوری اسم در کردی سورانی: یک بررسی صرفی- واجی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی دانشگاه تهران
2 عضو هیاتعلمی گروه زبانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22099/jill.2018.26246.1059چکیده
مقاله پیش رو در چارچوب واجشناسی زایشی به فرایندهای صرفی- واجی تکواژهای دستوری اسم در کردی سورانی میپردازد. در این تحقیق دو هدف اصلی دنبال میشو؛ یکی معرفی تکواژگونههای تکواژهای دستوری اسم در کردی سورانی و دیگری دستیافتن به فرایندهای اشتقاق این صورتهای متناوب از صورت زیرساختی است. بدینمنظور پیکرهای دهساعته از گویشوران شهر مریوان جمعآوری شد. این پیکره آوانویسی و طبقهبندی و در نهایت تحلیل شد. نتیجه این تحلیلها نشان داد که در زبان کردی سورانی افزودن تکواژهای دستوری به اسم، فرایندهای درج، حذف و تبدیل واکه به غلت در مرز این تکواژها و پایه اسمی بسیار فعال است.