تأثیر ورمی‌کمپوست و متانول بر روند تغییرات اجزای فلورسانس کلروفیل و برخی صفات فیزیولوژیکی تریتیکاله تحت تأثیرتنش شوری

نویسندگان

1 گروه زیست‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 گروه زیست‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22108/ijpb.2023.138576.1332
چکیده

به‌منظور بررسی تأثیر شوری، ورمی‌کمپوست و متانول بر چگونگی تغییرات اجزای فلورسانس کلروفیل و برخی صفات فیزیولوژیکی تریتیکاله، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1401 اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل شوری در سه سطح (عدم اعمال شوری به‌عنوان شاهد، شوری 50 و 100 میلی­مولار با نمک کلریدسدیم)، کاربرد ورمی‌کمپوست در دو سطح (بدون ورمی‌کمپوست به‌عنوان شاهد و کاربرد ورمی­کمپوست) و محلول‌پاشی متانول در سه سطح (محلول‌پاشی با آب ب‌عنوان شاهد و محلول‌پاشی 15 و 30 درصد حجمی) بود. نتایج نشان داد که بالاترین سطح شوری (100 میلی‌مولار) و کاربرد توأم ورمی­کمپوست و متانول 30 درصد حجمی شاخص کلروفیل (27%)، شاخص نیتروژن (5/20%)، هدایت روزنه‌ای (9/38%)، محتوای نسبی آب (7/26%)، فلورسانس بیشینه (6/27%)، فلورسانس متغیر (7/70%) و عملکرد کوانتومی (8/33%) را در مقایسه با عدم کاربرد ورمی‌کمپوست و متانول در همین سطح از شوری افزایش داد. همچنین، بیشترین عملکرد دانه در اثر کاربرد ورمی‌کمپوست و متانول 30 درصد حجمی در شرایط عدم اعمال تنش (4/5 گرم در بوته) بدست آمد. براساس نتایج این بررسی به نظر می‌رسد که کاربرد ورمی‌کمپوست و متانول می‌تواند برای تعدیل تأثیرات سوء ناشی از تنش شوری به علّت بهبود اجزای فلورسانس کلروفیل و برخی صفات فیزیولوژیکی تریتیکاله مورد استفاده قرار گیرد.