بررسی عوامل و پیامدهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نبرد چالدران (920 ه.ق /1514م) براساس گزارش مورّخان ترک
نویسندگان
1 دانشگاه علوم انتظامی امین
doi
چکیده
تکوین و تحوّل قدرت صفویان تا حد زیادی با جغرافیای آناتولی عجین شده است. همزمان با نخستین فعالیتهای صفویان برای کسب قدرت، عمده تلاشهای آنها در منطقه مرزی آناتولی متمرکز بود؛ از سوی دیگر عثمانیها هم از زمان اواسط دوره بایزید دوم، تلاشهای زیادی برای تسلط بر این مناطق میکردند. پس با تکاپوی جدّی صفویان برای قدرتگیری از زمان شاه اسماعیل و نگاه ویژه به آناتولی، طبیعی بود که عثمانیها نیز، تلاش زیادی برای مقابله با صفویان و زیادهخواهیهای آنان در این مناطق داشته باشند، حاصل این اقدامات و تلاشها در دوران سلیم اول منجر به نبرد چالدران (920 ق/1514م) گردید. بر همین اساس، سؤال اصلی نوشتار حاضر این است که عوامل و پیامدهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی نبرد چالدران در بین ایران و عثمانی از دیدگاه مورّخان و محققان ترک عثمانی چه بوده است؟ دستاورد تحقیق حاکی از این است که توسعهطلبی شاه اسماعیل در دیاربکر با توسل به حربه عقیدتی (تشیع) باعث شد سلطان سلیم برای حفظ سلطنت خود با توسل به شیخالاسلامهای عثمانی و پایگاه مذهبی محکم، نبرد چالدران در مرزهای غربی ایران را طراحی نمود، برای اینکه در صورت موفقیت بر راه اصلی تجارت جهانی از شرق به غرب تسلط مییافت، ولی به اهداف اصلی خود دست نیافت.