بررسی ارتباط سبک یادگیری با عملکرد مبتنی بر شواهد در دستیاران بالینی بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
نویسندگان
1 عضو هیات علمی، گروه مدیریت، دانشکده بهداشت، علوم پزشکی تهران دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 عضو هیات علمی ،گروه اپیدمیولوژی، دانشکده پزشکی، علوم پزشکی تهران دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 عضو هیات علمی، گروه چشم، دانشکده پزشکی، علوم پزشکی تهران دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 کارشناس ارشد پرستاری گرایش داخلی جراحی، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، علوم پزشکی تهران دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5 دانشجوی دکتری پرستاری، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، علوم پزشکی تهران دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22118/edc.2019.89346چکیده
هدف از این مطالعه تعیین ارتباط سبک یادگیری با عملکرد مبتنی بر شواهد در دستیاران بیمارستان های کرمانشاه بود. مطالعه از نوع همبستگی و به روش مقطعی بود که روی 65 دستیار بالینی به روش نمونه-گیری تصادفی طبقه ای، به صورت انتساب متناسب انجام گردید. ابزار گرد اوری داده ها پرسشنامه استاندارد سبک یادگیری وارک و پرسشنامه محقق ساخته بررسی آگاهی و نگرش نسبت به عملکرد مبتنی بر شواهد بود. پژوهشگر پس از مراجعه به بیمارستانها، پرسشنامه ها را در اختیار نمونه ها قرار داد و بعد از تکمیل شدن نسبت به جمع آوری آنها اقدام نمود. داده ها با ابزار تحلیلی سبک یادگیری وارک و نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سبک یادگیری غالب، تک مدله( 75%)، از نوع شنیداری با فراوانی نسبی(2/49%) بود. میزان آگاهی در مورد عملکرد مبتنی بر شواهد دستیاران (6/64%) خوب بود. نگرش (7/67%)دستیاران نسبت به عملکرد مبتنی بر شواهد مثبت بود. (1/43%) عملکرد مبتنی بر شواهد درسطح مطلوب داشتند. آزمون کای دو نشان داد ارتباط معناداری بین آگاهی و عملکرد مبتنی بر شواهد(01/0=p )، نگرش و عملکرد مبتنی بر شواهد وجود داشت(001/0>p ). بین سبک یادگیری و عملکرد مبتنی بر شواهد ارتباط وجود نداشت(639/0=p ). با افزایش سطح آگاهی و مثبت بودن نگرش، به افراد دارای سطح عملکرد مبتنی بر شواهد مطلوب، اضافه گردید. لذا نیاز به آموزش مدون و اصولی در رابطه با عملکرد مبتنی بر شواهد از ضروریات به نظر میرسد.
