مقایسه‌ی دو روش ارزیابی بر یادگیری درس دارودرمانی و رضایت دانشجویان داروسازی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپوراهواز در سال 1393

نویسندگان

1 دانشجوی داروسازی، عضوکمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

2 عضو هیأت علمی، گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی، دانشگاه جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

3 دانشجوی روانشناسی، گروه آمار وآنالیز، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

4 عضو هیأت علمی، گروه داروسازی بالینی، دانشکده داروسازی، دانشگاه جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22118/edc.2019.82047
چکیده

برای بررسی تحقق هدف‌های هر نظام آموزشی از روش‌های مختلف استفاده می‌شود. روش مرسوم استفاده از چند کوییز کلاسی و آزمون میان ترم است. نوع دیگری از ارزشیابی، انجام پیش آزمون و پس آزمون در ابتدا و انتهای جلسات است. هدف از این پژوهش، مقایسه دو روش برگزاری پیش_پس آزمون و کوییز بر یادگیری درس دارو درمانی، رضایت سنجی و بررسی اثرات جانبی آن (مانند استرس، تمرکز و ...) در دانشجویان داروساز و مقایسه با روش مرسوم می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش نیمه تجربی تمامی دانشجویان ورودی 89 داروسازی این دانشکده(جمعاً به تعداد 40 نفر ) هستند. در این مطالعه دو ترم متوالی از دو نوع ارزشیابی تکوینی متفاوت (یک ترم پیش و پس آزمون و ترم بعدی کوییز و میان ترم) استفاده شد و نمرات پایان ترم و نظرات دانشجویان با استفاده از پرسشنامه مقایسه گردید. در مقایسه میانگین نمرات نهایی دانشجویان در گروه پیش و پس آزمون (80/13 ± 87/1 ) و گروه کوییز و میان ترم (55/12±25/2 ) نمرات گروه اول به صورت معنی داری بیش‌تر بود. همچنین نتایج حاصل از رضایتمندی دانشجویان نشان داد 51/65% از روش پیش_پس آزمون به نسبت کوییز و میان ترم رضایت دارند. از روش پیش و پس آزمون می‌توان به عنوان یک آزمون تکوینی مناسب استفاده نمود و این روش اثربخشی بیش‌تری از روش متداول کوییز و میان ترم بر یادگیری دانشجویان دارد. همچنین این روش موجب رضایت بیش‌تری در دانشجویان می‌شود و اثرات منفی مانند استرس و کاهش تمرکز در کلاس را ندارد.