برخی شاخصهای مورفولوژیک و فیزیولوژیک گیاه آلوئهورا (Aloe vera) تحت تیمار پسابهای شهری و صنعتی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه فردوسی مشهد
2 استادیار دانشگاه پیام نور
doi
10.22108/ijpb.2022.134064.1291چکیده
یکی از معضلات محیط زیستی، آلودگی خاک به فلزات سنگین موجود در پسابهای شهری و صنعتی است و پالایش این آلودگیها توسط گیاهان، روشی مقرون بهصرفه و دوستدار محیط زیست است. در این تحقیق، آزمایشی جهت بررسی میزان پالایش گیاه آلوئهورا (صبرزرد) از نظر شاخص انباشت فلزات (روی، کروم، سرب، مس، منگنز، نیکل، منیزیم، کادمیم، جیوه) و خصوصیات مورفولوژیک آن تحت دو نوع تیمار پساب شهری و صنعتی در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که تیمارهای پساب شهری و صنعتی باعث ایجاد تغییرات معنیداری (05/0P ≤) در تمام شاخصهای مورد بررسی (وزن تر برگ، وزن خشک برگ، محتوی نسبی آب برگ، طول برگ، وزن ژل برگ، نسبت ژل به برگ، وزن تر ریشه، وزن تر بوته، بیومس کل، طول ریشه، ارتفاع بوته، تعداد پاجوش، ارتفاع پاجوش، وزن پاجوش و شاخص بردباری ریشه) گیاه آلوئهورا شدند. بالاترین شاخص انباشت فلزات، در تیمار پساب شهری مشاهده شد و تمامی شاخصهای ذکر شده، تحت تیمار پساب شهری کاهش بیشتری نسبت به پساب صنعتی داشتند. در تیمار پساب صنعتی نیز تمامی شاخصها کاهش داشت، ولی میانگین تعداد پاجوشها نسبت به شاهد افزایش نشان داد. در مجموع براساس نتایج بهدست آمده از این تحقیق، میتوان گفت که گیاه آلوئهورا در خاک حاوی پساب صنعتی نسبت به خاک حاوی پساب شهری عملکرد بهتری داشت.