چالشهای هوشمندسازی در دانشگاه مبتنی بر پنج عنصر برنامه درسی هدف، محتوا، زمان، فضا و ارزشیابی
نویسندگان
1 دکتری برنامه ریزی درسی، واحد علوم تحقیقات، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران.
2 عزت اله نادری: عضو هیأت علمی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران، ایران.
3 عضو هیأت علمی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران، ایران.
doi
چکیده
هدف از این تحقیق بررسی چالشهای هوشمندسازی در دانشگاه فرهنگیان مبتنی بر عناصر برنامه درسی از نظر استادان، مجریان و کارشناسان فناوری بود. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی و جامعه آماری پژوهش استادان، مجریان (روسا، معاونین) و کارشناسان فناوری دانشگاه فرهنگیان در سال 1394بودند که از بین جامعه مذکور، پردیس های منطقه 9 کشور شامل سه استان قزوین، زنجان و گیلان به شیوه تصادفی انتخاب شدند. تمامی مجریان و کارشناسان فناوری پردیسهای مذکور (42 نفر) به شیوه سرشماری مورد مطالعه قرار گرفتند. 93 نفر از استادان نیز با روش تصادفی طبقهای از زنجان، قزوین و گیلان انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بردیدگاه کلاین بود. روایی صوری محتوایی از طریق شاخص نسبت روایی محتوایی (CVR) 99/0 بدست آمد. پایایی پرسشنامه نیز با روش آلفای کرونباخ 91/0 محاسبه شد. نتایج آزمون t تک نمونهای نشان داد که از نظر استادان، مجریان و کارشناسان فناوری میزان چالشهای هوشمند سازی در دانشگاه فرهنگیان در عناصر محتوا، زمان، فضا و ارزشیابی زیاد و در عنصر هدف کم است. نتایج آزمون tگروههای مستقل نشان داد که بین دو گروه استادان، مجریان و کارشناسان فناوری در میزان چالشهای هوشمند سازی تفاوت معناداری وجود ندارد. نتایج آزمون فریدمن نشان داد که بین رتبه بندی چالشها از نظر از نظر استادان، مجریان و کارشناسان دانشگاه فرهنگیان تفاوت معناداری وجود دارد، به طوری که عنصر ارزشیابی دارای بالاترین رتبه و پس از آن به ترتیب عناصر، فضا و محتوا و پایینترین رتبه مربوط به عناصر زمان و هدف است.