باورهای خودکارآمدی تحصیلی و سرزندگی تحصیلی؛ نقش درآمیزی با کار مدرسه و جنس

نویسندگان

1 کارشناس‌ارشد روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور یزد، یزد، ایران.

2 کارشناس ارشد علوم تربیتی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده ی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

3 کارشناس ارشد روان شناسی، گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات یزد، یزد، ایران

4 دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

5 دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی تربیتی، دانشکده ی علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

6 کارشناس ارشد روان شناسی، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات فارس، شیراز، ایران.

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر، شناخت رابطه­ی باورهای خودکارآمدی تحصیلی و سرزندگی تحصیلی از طریق نقش میانجی درآمیزی با کار مدرسه و تفاوت­های بین دو جنس در این متغیرها بود. از طریق نمونه­برداری تصادفی خوشه­ای، 384 دانش­آموز دبیرستانی مدارس دولتی شهر پل­دختر (198 پسر، 186 دختر) انتخاب شدند. شرکت­کنندگان مقیاس­های باورهای خودکارآمدی تحصیلی، درآمیزی با کار مدرسه و پرسشنامه­ی سرزندگی تحصیلی را تکمیل کردند.ابزارها از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار بودند. تحلیل داده­ها نشان داد که باورهای خودکارآمدی تحصیلی با سرزندگی تحصیلی رابطه­ی معنادار دارد (19/0, R2= 44/0 = β، 0001/0>P) و از طریق درآمیزی با کار مدرسه نیز قادر به پیش­بینی سرزندگی تحصیلی می­باشد (43/0 = β، 0001/0>P) و جنس نمی­تواند رابطه­ی این متغیرها را تعدیل کند (N.S؛ 63/0=Zr). همچنین، نتایج نشان داد که میزان باورهای خودکارآمدی تحصیلی دختران به طور معناداری بالاتر از پسران است. بر این اساس می­توان گفت باورهای خودکارآمدی تحصیلی با ارتقای ضریب درآمیزی با کار مدرسه، به افزایش سرزندگی دانش­آموزان کمک می­کند. نتایج در قالب نظریه­ی شناختی-اجتماعی بندورا، الگوی شناختی لازاروس و ویژگی­های خاص بافت اجتماعی اثرگذار بردانش­آموزان دبیرستانی در ایران مورد بحث قرارگرفتند.