فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌منظور بررسی تاثیر یونیکونازول و کودهای زیستی بر فعالیت برخی آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی و اسمولیت‌های سازگار گندم رقم زاگرس در شرایط شوری خاک، آزمایش فاکتوریلی در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در گلخانه پژوهشی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1397 اجرا شد. فاکتورها شامل شوری خاک در چهار سطح (عدم اعمال شوری به‌عنوان شاهد و اعمال شوری‌های 40، 80 و 120 میلی‌مولار در خاک) با نمک کلرید سدیم و کاربرد یونیکونازول، قارچ میکوریز Glomus intraradicese و باکتری سودوموناس Psedumonas putida strain 186 در هفت سطح بود. مقایسه میانگین‌ها نشان داد کاربرد توام میکوریز با یونیکونازول و سودوموناس در شرایط شوری 120 میلی‌مولار، موجب افزایش محتوای پرولین، قند محلول و فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانت مانند پراکسیداز، کاتالاز و پلی‌فنل اکسیداز (به‌ترتیب 98/93، 33/47، 88/63، 67/75 و 35/69 درصد) نسبت به عدم کاربرد کودهای زیستی در عدم اعمال شوری شد. هم‌چنین کاربرد توام میکوریز با یونیکونازول و سودوموناس تحت شرایط عدم اعمال شوری، موجب افزایش محتوای پروتئین برگ، ارتفاع بوته و عملکرد دانه (به‌ترتیب 36/72، 85/41 و 84/108 درصدی) و کاهش نشت الکترولیت‌ (‌02/39 درصدی) نسبت به شرایط کاربرد کودهای زیستی در بالاترین سطح از شوری خاک شد. به‌نظر می‌رسد کاربرد کودهای زیستی و یونیکونازول می‌تواند عملکرد دانه‌ی گندم را واسطه‌ی بهبود صفات بیوشیمیایی و فیزیولوژیک تحت شرایط شوری خاک افزایش دهد.