نگاهی به اعمال قاعده سازگاری و حق انتخاب مساعدترین قاعده در کنوانسیون نیویورک
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
کنوانسیون نیویورک متضمن قاعدۀ سازگاری و حق انتخاب مساعدترین قاعده میباشد. با الحاق یک کشور به این کنوانسیون این پرسش مطرح میشود که آیا شناسایی و اجرای یک رأی داوری را میتوان به ترکیبی از مقررات مساعد هر دو رژیم حقوقی کنوانسیون و مقررات داخلی کشور متکی نمود. جهت پاسخ به این پرسش ابتدا باید آراء داوری مشمول کنوانسیون بهویژه مفهوم رأی داوری غیرداخلی در کشور محل صدور آن را شناخت و سپس با انتخاب رژیم حقوقی یک کشور، مقررات کنوانسیون نیویورک را با مقررات آن سنجید. به این منظور کشور بلژیک برگزیده شده است. زیرا مقررات ناظر بر روند شناسایی و اجرای آراء داوری این کشور در سال 2013 با درنظرگرفتن قانون نمونۀ آنسیترال اصلاح گردیدند و نظامی مدرن تلقی میگردد. یافتهها نشان میدهند که در صورت وجود یک عامل ارتباط خارجی در رابطۀ طرفین دعوا رأی صادره در کشور محل صدور، غیرداخلی و مشمول کنوانسیون تلقی میگردد. در روند شناسایی و اجرای رأی داوری مشمول کنوانسیون نیز میتوان مساعدترین قواعد رژیم کنوانسیون و مقررات کشور محل اجرا را مورد استناد قرار داد.
