تحلیل ویژگی های راوی همگوی در نفثه المصدور

نویسندگان

1 دانشگاه تهران

doi
10.30465/cpl.2026.10603
چکیده

بررسی ساختار روایت کتاب نفثه المصدور نشان می دهد که راوی با شگرد روایت خود خطابی، گاه از تاریخ عدول کرده و با حدیث نفس خویشتن را خطاب قرار می دهد. این راوی خودخطاب که به راوی همگوی نیز معروف است، به دلایل مختلفی از جمله: اتفاقات نابهنگام، فشارهای عاطفی، تعدیل موقعیت اجتماعی، سیلان افکار پریشان و فشار سیاسی در ادبیات بروز می یابد. در نفثه المصدور که بیشتر شکوائیه ای درونی است تا متنی تاریخی، با یک راوی همگوی مواجهیم. هدف این تحقیق تحلیل ویژگی های راوی همگوی در نفثه المصدور است و نویسنده می کوشد به روش توصیفی- تحلیلی و به مدد منابع نظری، به طبقه بندی و واکاوی این نوع راوی و دلایل وجودی آن در نفثه المصدور بپردازد.