دیدگاه فارغ التحصیلان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شیراز در مورد کیفیت دورة 7 سالۀ آموزش پزشکی عمومی
نویسندگان
1 امینی: عضو هیأت علمی، گروه آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعة آموزش علوم پزشکی، مرکز تحقیقات ارتقای کیفیت آموزش بالینی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایرا
2 دانشجوی دکترای آموزش پزشکی، مرکز تحقیقات آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران،ایران.
3 کارشناس پژوهش در آموزش، مرکز مطالعات و توسعة آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.
4 کارشناس ارزشیابی آموزشی، مرکز مطالعات و توسعة آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز،ایران.
5 کارشناس تکنولوژی آموزشی، مرکز تحقیقات ارتقاء کیفیت آموزش بالینی، مرکز مطالعات و توسعة آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
6 عضو هیأت علمی، گروه داخلی، دانشکدة پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
7 عضوهیأت علمی، مرکز ارتقای کیفیت آموزش بالینی، مدیر مرکز مطالعات و توسعة آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.
8 عضو هیأت علمی، گروه آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعة آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.
9 کارشناس ارزشیابی آموزشی، مرکز مطالعات و توسعة آموزش علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
دستیابی به کیفیت مطلوب در آموزش مستلزم ارزیابی کیفیت آموزش ارائه شده می باشد. با توجه به اینکه نظرات فارغ التحصیلان برای بررسی کیفیت آموزش حایز اهمیت است بر آن شدیم تا در این مطالعه، کیفیت آموزش ارائه شده در دورة 7سالة پزشکی عمومی را از دیدگاه فارغ التحصیلان دانشگاه علوم پزشکی شیراز بررسی کنیم. روش پژوهش حاضر ترکیبی می باشد که دارای دو بخش کمّی و کیفی بوده است. بخش کمّی را کلیة فارغ التحصیلان پزشکی ورودی 1383 تشکیل می دهند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامة AAMC است که روایی و پایایی آن تعیین شده است. داده ها پس از جمع آوری به وسیلة نرم افزار SPSS14 تجزیه و تحلیل شدند. بخش کیفی، به روش Focus Group انجام گردید. 55 نفر از دانشجویان متشکل از 44 نفر دانشجوی دختر )80%( و 11 نفر دانشجوی پسر )20%( پرسش نامة AAMC را تکمیل نمودند. 40% از شرکت کنندگان، علوم پایه و 34% علوم بالینی پزشکی را از نظر شیوة ادغام مباحث علوم پایه با تجارب بالینی مناسب دانستند. در بخش کیفی نقاط ضعف و قوت گروه های علوم پایه و علوم بالینی مورد بررسی قرار گرفته و بهترین و ضعیف ترین گروه ها لیست گردید. اگرچه گروه های آموزشی مختلف در دانشکدة پزشکی این دانشگاه در حال انجام فعالیت های روزمرة خود هستند اما پس از بررسی نتایج، به نظر می رسد که نیازمند به حرکتی پویا و منسجم در بسیاری از بخش های آموزشی هستیم.
