اعتماد رکن اصلی سرمایة اجتماعی: طراحی الگویی مبتنی بر تعالیم اسلامی (مورد مطالعه: کتاب شریف میزانالحکمه)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکدة مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد مدیریت منابع انسانی، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران
doi
10.22059/jscm.2016.62099چکیده
مفهوم سرمایة اجتماعی در بستر و خاستگاهش (غرب) بارها مورد بحث قرار گرفته و آثار متعددی در این زمینه منتشر شده است، اما در ایران، بهخصوص در بستر مفاهیم اسلامی مفهومی نوپاست و جای خالی پژوهشهای جدی و علمی در این زمینه احساس میشود. از این رو، هدف این مقاله استخراج الگویی از سرمایة اجتماعی مبتنی بر آموزههای اسلامی است. روش این پژوهش کیفی و با رویکرد استقرایی است. بهمنظور استخراج مطالب از منابع اسلامی (در این پژوهش بهطور خاص بر کتاب میزانالحکمه تأکید است)، تکنیک تحلیل مضمون بهکار گرفته شد. در پایان، بهدلیل یکساننبودن روایات، ماتریسی چهاربخشی در دو محور بهدست آمد. یک محور آن مخاطب روایات «سطح خرد» معادل تودة مردم و «سطح کلان» معادل مدیران و حاکمان و محور دیگر محتوای روایات (زیرا برخی روایات ناظر بر رفتارِ خاص، و برخی دیگر ناظر بر نگرش و اندیشه بودند) بود. بر این اساس، سرمایة اجتماعی متکی بر آموزههای اسلامی چهار سطح دارد که شامل سطح رفتاری و خرد، رفتاری و کلان، نگرشی و خرد، و نگرشی و کلان میشود. همة این ارکان تحت لوای اعتماد به وعدههای الهی قرار دارد.