زیست فناوری از منظر حق بر سلامت در پرتو اسناد بینالمللی و قوانین داخلی کشورها: چالشها و راهکارها
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق،دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.
doi
10.29252/jlr.2021.185188.1682چکیده
ارتباط حقوق با زیست فناوری در این سوال آشکار میشود که چگونه میتوان راهحلهایی را برای پاسخ به چالشهای ناظر بر زیست فناوری مطرح نمود. با توجه به رویکردهای قانونگذاری مختلف در سطح ملی و وجود خلاءهای حقوق بینالملل معاهداتی، اتخاذ رویکرد حقوق بشر محور در قاعدهمندسازی کاربردهای زیست فناوری دارای اهمیت ویژهای است. این پژوهش به کمک روش تحلیلی-تطبیقی درصدد است تا چالشهای ناظر بر کاربردهای زیست فناوری را از منظر حق بر سلامت مورد بررسی قرار دهد. مسئله این است که کاربردهای زیست فناوری تا چه میزان به تحقق حق بر سلامت کمک میکند و آیا حمایت از حق بر سلامت ظرفیت ارائه الگوی هنجارسازی مطلوبی در پاسخ به چالشهای زیست فناوری را دارد یا خیر. در میان کاربردهای این فناوری، چالشهایی در سطح بنیادی، هنجاری و ساختاری مطرح است. فرضیه پژوهش نشان میدهد که تقویت مکانیسمهای حمایتی از حق بر سلامت در سطح ملی و بینالمللی میتواند الگوی مطلوبی جهت قاعدهمندسازی متحدالشکل در پاسخ به چالشهای زیست فناوری که با سلامت انسان در ارتباط است؛ ارائه نماید