تبیین نقش سرمایه ی اجتماعی بر عملکرد نوآوری در شرکت های دانش بنیان
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدة علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکدة علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22059/jscm.2016.62094چکیده
امروزه بهدلیل ظهور سه روند عمدة رقابت شدید بینالمللی، بازارهای گسسته و فناوری در حال تغییر، شاهد طرح بیشازپیش موضوع نوآوری هستیم. روندهای یادشده، علاقة صاحبنظران حوزة کسبوکار را به توجه شگرف و جستوجو در مفهوم سرمایة اجتماعی بهمثابة عامل حیاتی در ارتقای سطح عملکرد سازمان و مقدمة خلق مزیت رقابتی مبتنی بر نوآوری جلب کرده است. بنابراین، غایت مطالعة حاضر، بررسی چگونگی تبیین نقش سرمایة اجتماعی بر عملکرد نوآوریهای فناورانه است. روش پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بوده و جامعة آماری این پژوهش شرکتهای دانشبنیان مستقر در پارک علم و فناوری دانشگاه تهران بودند که با توجه به دسترسی به همة شرکتهای مورد مطالعه، پرسشنامة پژوهش برای همة شرکتهای جامعة آماری ارسال شد که در نهایت، 96 پرسشنامة قابل تحلیل دریافت شد که با توجه به جدول کرجسی و مورگان، حداقل نمونه مورد نیاز (85 واحد تحلیل) برای این جامعة آماری را پوشش داد. نتایج مطالعه نشان داد از بین ابعاد سرمایة اجتماعی، دو بعد تعامل اجتماعی و اعتماد، بر تعهد به نوآوری و توسعة دانش مشتری تأثیر مثبت میگذارند، اما تأثیر مثبت بعد هنجارهای مشترک بر متغیرهای تعهد به نوآوری و توسعة دانش مشتری ثابت نشد. تعهد به نوآوری بر توسعة دانش مشتری بهطور مثبت تأثیرگذار است. همچنین، تأثیر مثبت دو متغیر تعهد به نوآوری و توسعة دانش مشتری بر عملکرد نوآوری تأیید شد. در انتها پیشنهادهای مدیریتی در ارتباط با یافتههای تحقیق بیان شد.
