جستاری بر دست‌رسی به دادرسی عادلانه در دیوان داوری ورزش

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری حقوق بین الملل دانشگاه شهید بهشتی.

doi
10.22034/jlr.2021.185283.1706
چکیده

دیوان داوری ورزش که با ایده «دیوان لاهه ورزش» در سال ۱۹۸۴ توسط کمیته بین‌المللی المپیک تأسیس شد، در حال حاضر به‌صورت سالانه پذیرای حدود ۶۰۰ قضیه است. این نهاد، همان‌طور که مؤسسان آن اراده کرده‌بودند، روند جهانی‌شدن را تا حدود زیادی طی کرده و تبدیل به نهادی شده‌است که آراء صادره توسط آن می‌تواند مورد استناد جامعه بین‌المللی ورزش قرار گیرد. ساختار و قواعد رسیدگی دیوان داوری ورزش طی ۴ دهه حیات آن اصلاحات متعددی به خود دیده، با این‌حال، مسائل و تضامین مرتبط با عدالت رویه‌ای و دادرسی عادلانه، همچون اجبار ورزشکاران به پذیرش صلاحیت دیوان، برگزاری علنی رسیدگی‌ها، انتشار منظم و به‌روز احکام صادره و مهم‌تر از آن، استقلال و بی‌طرفی همواره در زمره چالش‌های پیش‌ِروی این نهاد داوری بوده‌است. این جستار با تحلیل اجمالی حقوقی مبانی لزوم رعایت تضامین رویه‌ای توسط دیوان داوری ورزش، به بررسی میزان رعایت این تضامین در عملکرد و رسیدگی‌های دیوان پرداخته، چنین نتیجه خواهدگرفت که این نهاد داوری در زمینه رعایت استانداردهای مذکور دارای ضعف‌های جدّی است.