جایگاه زنان در ادبیات شفاهی قشقایی: تحلیلی از منظر گفتمان شناسی انتقادی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبانشناسی رایانهای مرکز منطقهای اطلاع رسانی علوم و فناوری
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد زبانشناسی همگانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت
doi
10.22099/jill.2017.24497.1025چکیده
این مقاله به بررسی جایگاه زنان در ادبیات شفاهی قوم قشقایی از منظر تحلیل گفتمان انتقادی میپردازد. دادههای مورد بررسی مجموعهای از دوبیتیها، ضربالمثلها، اصطلاحات و داستانهای فولکوریک قشقایی است که از کتابهای مردانی رحیمی (1391و1378)، کیانی (1371) و همچنین گردآوریهای نگارندگان به دست آمده است. پژوهش حاضر در پی پاسخگویی به این پرسش است که آیا میتوان با بررسی متون و استخراج روابط مبتنی بر ایدئولوژی، روابط قدرت، عرف و سنتهای قومی قبیلهای به جایگاه زنان در ایل قشقایی پی برد؟ دادههای تحقیق بر اساس الگوی فرکلاف در سه سطح توصیف (واژگان و دستور)، تفسیر (قدرت، ایدئولوژی، بینامتنیت) و تبیین (کارکردگرایی اجتماعی) بررسی شدهاند. در بخش توصیف، دادهها براساس ارزشهای تجربی، بیانی و رابطهای و نحوهی بازنمود گفتمان در ساختهای زبانی، بررسی و سپس در بخش تفسیر و تبیین دادهها، بافت موقعیتی تولید متون مورد بررسی قرار گرفته است. پس از بررسی دادهها مشخص شد در اغلب متون بررسی شده زنان دارای ارزش و منزلتی پایینتر از مردان هستند ولی این ارزشگذاری در برخی از متون و در برخی از موقعیتها تغییر کرده و شاهد ارزشگذاری مثبت نسبت به زنان نیز میباشیم. به طور کلی زنان در ادبیات شفاهی قوم قشقایی تنها در جایگاه و نقش مادر دارای ارزش مثبت میباشند و در دیگر نقشها ارزشگذاری چندان مثبتی ندارند و در اغلب موارد، نسبت به مردان نقش برابری ندارند.