تکیه و نقشهای آن در زبان هَورامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی دانشگاه تهران
doi
10.22099/jill.2017.24295.1022چکیده
هدف از نگارش این مقاله بررسی جایگاه تکیه در طبقه واژهها و نقشهای آن در زبان هورامی، یکی از زبانهای ایرانی نو شاخه شمال غربی، است. برای گردآوری دادهها، از ده گویشور بومی بیسواد این زبان در سنین بین 30 تا 80 سالگی از طریق مصاحبه در حدود پنج ساعت ثبت و ضبط دادهها انجام شده است. به علاوه، از شم زبانی نگارنده به عنوان گویشور بومی و منابع مکتوب در این زمینه به عنوان پیشینه پژوهش استفاده شده است. بررسی و تحلیل دادهها نشان میدهد که تکیه در این زبان تمایزدهنده و دارای سه نقش و کارکرد میباشد: 1. سبب تغییر معنی واژه میشود. 2. موجب تغییر مقوله دستوری واژه میگردد. 3. عامل شناسایی و تشخیص جنس دستوری در اسمها و صفتهای دارای نشانگرهای صوری یکسان است. جنس دستوری در اسمهای مذکر و مؤنث مختوم به واکههای [a] و [i] و صفتهای مذکر و مؤنث مختوم به واکه [a] از روی جایگاه تکیه قابلشناسایی است.