بررسی موانع پداگوژیک در توسعهی آموزش الکترونیکی: مطالعهی موردی دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامه ریزی آموزشی، مسؤول آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
2 عضو هیأت علمی، گروه برنامه ریزی آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی دزفول.
3 عضو هیأت علمی، گروه برنامهریزی آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی دزفول
doi
چکیده
پژوهش حاضر به بررسی موانع پداگوژیک (انعطافپذیری، ابزارهای برقراری ارتباط، یادگیرنده محوری، مدیریت برنامهها و منابع و ارزیابی) در توسعهی آموزش الکترونیکی دانشگاه علوم پزشکیجندیشاپور اهواز در سال 1390-1389 میپردازد. این تحقیق از نوع توصیفی- مقطعی میباشد و جامعهی آماری شامل تمامی اعضای هیأت علمی این دانشگاه می باشد. پرسشنامهی محققساخته که پایایی آن 96درصد است، با استفاده از آزمون آلفای کرانباخ محاسبه شده است، و روایی آن توسط متخصصان تأیید گردید. جهت محاسبهی نتایج از آزمون کای اسکوور استفاده شده است و همچنین برای رتبهبندی موانع از تست فریدمن استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داد که همهی عوامل به ترتیب شامل: ارزیابی، یادگیرنده محوری، ابزارهای برقراری ارتباط، انعطافپذیری و مدیریتبرنامهها و منابع از موانع توسعهی آموزش الکترونیک در دانشگاه علومپزشکیجندیشاپور اهواز هستند.
