بررسی اپیدمیولوژیک بروسلوز در شهرستان فسا طی سال‎های 1388-1396

نویسندگان

1 استادیار اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات بیماری‎های غیرواگیر، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران.

2 کارشناس ارشد اپیدمیولوژی، مربی دانشکده پرستاری و مامایی بندرلنگه، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، ایران

3 کارشناس بهداشت عمومی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران

doi
10.22038/mjms.2019.14122
چکیده

مقدمه بروسلوز یکی از بیماری‎های عفونی مشترک بین انسان ودام است که همچنان در کشور ما یک معضل بهداشتی محسوب می‎شود. با توجه به این که شهرستان فسا جزء مناطق با شیوع بالا این بیماری می‎باشد، مطالعه حاضر با هدف بررسی وضعیت اپیدمیولوژیک بروسلوز طی سال‎های 96-1388 انجام شد. روش کار پ‍ژوهش حاضر به صورت  مقطعی انجام شد. اطلاعات مربوط به بیماری بروسلوزیس از معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی فسا اخذ شد. داده‎ها ‎کد گذاری و جهت تجزیه و تحلیل وارد نرم افزار SPSS  نسخه 22شدند. از شاخص‎های فراوانی، درصد فراوانی، میانگین و انحراف معیار جهت تجزیه و تحلیل داده‎ها ‎استفاده شد و نتایج در قالب جدول و نمودار ارایه شد. نتایج بیشترین فراوانی مربوط به سال 88 با 67 مورد (8/17%) وکمترین فراوانی  مربوط به سال96  با 25 مورد (6/6%) بود. از این میان  343مورد (2/91%)  بیماری جدید گزارش شد و بقیه شکست درمان و یا عود بیماری بودند. همه بیماران  ایرانی و بیشتر آن‎ها ‎ از گروه مردان بودند. میانگین سنی افراد مبتلا 31/8±15/34 سال بود. بیشترین شغل مرتبط با این بیماری دامداری وکشاورزی با فراوانی37%(139مورد) و پس از آن خانه داری با فراوانی9/26%(101مورد)بود. اغلب شرکت کنندگان ساکن روستا بودند. نتیجه ­گیری نتایج مطالعه نشان داد که روند بروز بیماری کاهشی بوده است. ولی این بیماری هنوز یک مشکل بهداشتی در شهرستان است که نیازمند آموزش و همکاری بین بخشی برای کنترل بیماری می‎باشد.

کلیدواژه‌ها