تأثیر قارچ میکوریز و ریزوباکتری محرک رشد بر فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی نهال استبرق تحت تنش خشکی
نویسندگان
1 استاد گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
2 دکترای جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
3 استادیار گروه جنگلداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی اهر، دانشگاه تبریز، اهر، ایران
doi
10.30466/jfrd.2020.120866چکیده
این پژوهش با هدف بررسی فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان مانند کاتالاز، سوپراکسیددیسموتاز، آسکوربات و پراکسیداز در نهال استبرق (Calotropis procera Ait) تلقیح یافته با میکروارگانیسمهای میکوریزی و ریزوباکتریایی تحت تأثیر تنش خشکی در یک شرایط گلخانهای طی یک دوره ششماهه انجام شد. آزمایش در سه سطح تلقیحی (شاهد یا عدم تلقیح، قارچ میکوریز رﯾﺰوﻓﺎﮔﻮس اﯾﺮﮔﻮﻻرﯾﺲ و ریزوباکتریایی سودوموناس پوتیدا) و با سه سطح تنش خشکی دورهای (سه، شش و 12 روز آبیاری) در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که تلقیح میکوریز و ریزوباکتریایی سودوموناس تحت شرایط خشکی بهطور معنیداری فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان را افزایش داد. بیشترین فعالیت آنزیم کاتالاز (57/1 واحد آنزیمی بر میلیگرم وزن تر)، سوپراکسید دیسموتاز (43/17 واحد آنزیمی بر میلیگرم وزن تر) و آسکوربات پراکسیداز (56/4 واحد آنزیمی بر میلیگرم وزن تر) در نهالهای میکوریزی تحت تنش خشکی 12 روز و همچنین بیشترین مقدار فعالیت آنزیم پراکسیداز در نهال میکوریزی (96/11 واحد آنزیمی بر میلیگرم وزن تر) و ریزوباکتریایی (9/12 واحد آنزیمی بر میلیگرم وزن تر) در شرایط خشکی 12 روز مشاهده شد.