شیوههای مشارکت اعضای هیئت علمی در برنامهریزی درسی دوره تحصیلات تکمیلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته برنامهریزی درسی دانشگاه اصفهان
2 گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
3 گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
4 گروه علوم تربیتی دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
چکیده
هدف این پژوهش، بررسی شیوههای مشارکت اعضای هیئتعلمی در برنامهریزی درسی دوره تحصیلات تکمیلی است. روش پژوهش میدانی و توصیفی- پیمایشی و جامعه آماری آن اعضای هیئت علمی دانشگاههای اصفهان (466 نفر) و صنعتی اصفهان (412 نفر) بوده است. برای انتخاب اعضای هیئت علمی دو دانشگاه از روش نمونهگیری طبقهای متناسب با حجم استفاده شد و 83 نفر از اعضای هیئت علمی در این پژوهش شرکت داده شدند. ابزار جمعآوری دادههای این پژوهش پرسشنامه محققساخته بوده است. برای تعیین روایی پرسشنامه از روایی محتوا و برای تعیین پایایی آن از روش آلفای کرونباخ استفاده شده است. پایایی گام تعیین ساختار کلی رشته و درسها 80/.، تعیین هدفهای برنامهدرسی 86/.، انتخاب و تدوین محتوا 89/.، اجرای برنامهدرسی 81/.، ارزشیابی برنامهدرسی 88/. و پایایی گام تغییر برنامهدرسی 91/. بوده است. نتایج پژوهش نشان داده است که در وضعیت موجود، اعضای هیئت علمی با شیوه حضور خود در برنامهریزی درسی دوره تحصیلات تکمیلی مشارکت دارند. در وضعیت مطلوب، اعضای هیئت علمی هر دو دانشگاه در گام اجرای برنامهدرسی بر نقش خود به عنوان مجری برنامهدرسی تأکید ویژهای داشتهاند. با وجود این، در گامهای طراحی برنامهدرسی که شامل تعیین ساختار کلی رشته و درسها، تعیین هدفها و انتخاب و تدوین محتواست، در هر دو دانشگاه شیوه مشارکت اعضای هیئت علمی برجسته انتخاب شده است. در دانشگاه اصفهان، علاوه بر شیوه مذکور، مشارکت حداکثری نیز ترجیح داده شده است. در دو گام ارزشیابی و تغییر برنامهدرسی در هر دو دانشگاه، اعضای هیئت علمی تمایل داشتهاند تا اعضای هیئت علمی برجسته گروه و نماینده اعضای هیئت علمی در این دو گام مشارکت کنند.