نقش واسطه ای مراجع درونی شغلی در ارتباط بین سلامت سازمانی و توسعه سرمایه انسانی

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
10.22059/jscm.2016.58167
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط سلامت سازمانی و سرمایة انسانی با نقش میانجی مراجع درونی شغلی انجام گرفته است. روش تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی، به روش مدل‌یابی معادلات ساختاری است. جامعة آماری شامل همة کارکنان دانشگاه ارومیه است که با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای 221 نفر برای مطالعه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌های پژوهش سه پرسشنامة استاندارد سلامت سازمانی، مراجع درونی شغلی و سرمایة انسانی به‌کار گرفته شد. داده‌های تحقیق پس از جمع‌آوری با نرم‌افزارهای آماری Amos و SPSS تحلیل شد. نتایج گویای آن است که سلامت سازمانی بر مراجع درونی شغلی اثر مثبت و معنادار می‌گذارد، مراجع درونی شغلی بر سرمایة انسانی اثر مثبت و معنادار می‌گذارد، و سلامت سازمانی از طریق مراجع درونی شغل بر سرمایة انسانی اثر مثبت و معنادار می‌گذارد. در نتیجه می‌توان بیان کرد با توجه به مؤلفه‌های سلامت سازمانی و مراجع درونی شغلی از سوی سازمان می‌توان شاهد توسعة سرمایة انسانی بود.