تأثیر تمرین مقاومتی فزاینده بر سیستاتین C و پروتئین واکنش‌پذیر C در مردان والیبالیست

نویسندگان

1 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

2 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

3 کارشناس‌ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

doi
10.22059/jsb.2017.60981
چکیده

  التهاب مزمن با خطر ابتلا به بیماری‌های مختلفی مانند اتروسکلروزیس و دیابت مرتبط است. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی بر تغییرات پروتئین واکنش‌پذیر C و سیستاتین C در مردان ورزشکار بود. به همین منظور 20 آزمودنی از والیبالیست‌های شهرستان سنندج داوطلبانه در تحقیق شرکت کردند و به‌صورت تصادفی در دو گروه مقاومتی فزاینده (10n= ) و کنترل (10n= ) قرار گرفتند. تمرینات مقاومتی فزاینده به‌صورت سه جلسه در هفته و به مدت هشت هفته با شدت 70 درصد یک تکرار بیشینه انجام گرفت و در پایان هفتۀ هشتم به 90 درصد یک تکرار بیشینه رسید. نمونه‌گیری از خون پیش و پس از دورۀ تمرینی برای ارزیابی پروتئین واکنش‌پذیر C و سیستاتین C در پلاسما صورت گرفت. نتایج نشان داد که در تعامل زمان در گروه تفاوت معناداری در سیستاتین C وجود داشت (047/0P=). با وجود این اثر زمان و نیز اثر زمان در گروه در CRP معنادار نبود (05/0P>). نتیجه گرفته می‌شود که هشت هفته تمرین مقاومتی فزاینده می‌تواند موجب کاهش سیستاتین C به‌عنوان یک شاخص التهابی جدید شود. با وجود این چنین پروتکلی تأثیری بر میزان غلظت CRP پایه ندارد.