ماهیت اثباتی داده پیام های الکترونیکی به عنوان ادله اثبات دعوا
نویسندگان
1 استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی تهران
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه علم و فرهنگ (نویسنده مسئول)
doi
10.22034/jlr.2020.151644.1255چکیده
امروزه یکی از پرکاربرد ترین ادله در دعاوی، دلایل الکترونیکی می باشند. با توجه به جدید بودن این شکل از ادله، این سوال به ذهن متبادر می شود که این نوع از دلایل، دلیل جدید محسوب می شوند یا قالب و صورتی برای ادله اثبات موجود (در ماده 1285 قانون مدنی) می باشند. در صورت انتخاب فرض دوم، این سوال مطرح می شود که این نوع خاص از داده پیام الکترونیکی که در دعوی مورد استفاده قرار گرفته، صورت و قالب چه نوع دلیلی (اعم از سند، أماره و..) هستند؟. با تحقیق و تدقیق در متون قانونی و بررسی انواع داده پیامها می توان بیان نمود که ادله الکترونیکی، اصولاً به عنوان قالب و شکل ادله اثبات موجود می باشند که می توانند سند یا أماره محسوب شوند مگر داده پیامهای مطمئنِ غیر نوشتاری (از قبیل صوت ضبط شده در جعبه سیاه هواپیما) که در قالب ادله اثبات موجود نمی گنجند. یعنی دلیل جدید با بار اثباتی مخصوص به خود، در عین حال که «سند» محسوب نمی شود، به دلیل سابقه الکترونیکی مطمئن، قابل انکار و تردید نیز نمی باشد