تأثیر پیشسرمایش بر متغیرهای فیزیولوژیکی، عملکردی و ادراکی مردان در یک فعالیت شدید واماندهساز در محیط گرم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشیار، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22059/jsb.2017.60984چکیده
هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر پیشسرمایش بر متغیرهای فیزیولوژیکی، عملکردی و ادراکی مردان در یک فعالیت شدید واماندهساز در محیط گرم بود. آزمودنیها 10 مرد سالم ورزشکار (میانگین سن 89/1±40/23 سال، وزن 94/8±80/69 کیلوگرم، قد 98/5±172 سانتیمتر، چربی بدن 39/3±93/10 درصد) بودند. آزمودنیها در یک جلسۀ مجزا در آزمایشگاه حاضر شدند و vVO2maxآنها تعیین شد و سپس به دو گروه تقسیم شدند. فعالیت ورزشی در یک اتاقک گرمایی با دمای 38 درجۀ سانتیگراد و رطوبت نسبی 50 درصد انجام گرفت. یک گروه پیش از فعالیت به مدت 30 دقیقه جلیقۀ یخ را میپوشیدند و در محیط گرم قرار میگرفتند و پس از گرم کردن با سرعت 50 درصد vVO2max، سرعت نوار گردان به حد vVO2maxافزایش مییافت و تا واماندگی ادامه پیدا میکرد. متغیرهای ضربان قلب، دمای مرکزی بدن، مقدار لاکتات خون، و متغیرهای ادراکی و Tmax اندازهگیری شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای t وابسته، بونفرونی و تحلیل واریانس مکرر در سطح معناداری (05/0P =) استفاده شد. نتایج نشان داد پوشیدن جلیقۀ یخ بر Tmax (005/0P =)، شاخص درک فشار (029/0P =) و شاخص درک گرما (001/0P =) تأثیر معنادار داشت و عملکرد را 27 درصد افزایش داد. اما بر دمای مرکزی بدن (194/0P =)، لاکتات خون (051/0P =) و تعداد تواتر قلبی (00/1P =) تأثیر معناداری نداشت. بهطور کلی نتایج نشان داد که پیشسرمایش بر عملکرد و متغیرهای ادراکی تأثیر دارد و بر متغیرهای فیزیولوژیکی تأثیر معناداری ندارد.