شناسایی و بررسی اثرهای قارچهای میکوریز آربوسکولار مقاوم به سرب و روی بر ویژگیهای مورفولوژیکی گونه محلب (Cerasus mahaleb L. Mill.)
نویسندگان
1 دانشیار پژوهش موسسه تحقیقات آب و خاک کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی.
2 استادیار پژوهش، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی.
3 دانشجوی دکتری، جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.
4 دانشیار گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.
5 استادیار پژوهش مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی.
doi
10.30466/jfrd.2020.120857چکیده
در این آزمایش نهالهای یکساله محلب با شش تیمار قارچ میکوریز (Diversispora versiformis، Claroideoglomus etunicatum، Rhizophagus irregularis، Funneliformis mosseae، یک تیمار ترکیبی) گونههای مذکور تلقیح شده و همراه با تیمار شاهد در پنج نوع خاک (شاهد یا بدون آلودگی، آلوده طبیعی، آلودهشده با سرب، آلودهشده با روی و آلودهشده با سرب و روی) کاشته شدند. بیشترین مقدار کلونیزاسیون در تیمار سویه ترکیبی به مقدار 51 درصد و کمترین مقدار در تیمار شاهد 24 درصد بود. رویش قطری، ارتفاع نهال و شاخص سطح برگ در تلقیح با سویه ترکیبی به ترتیب 42/1 میلیمتر، 91/11 سانتیمتر و 01/19 واحد نسبت به شاهد افزایش یافت. بیشترین وزن تر و خشک اندام هوایی در تیمار سویه ترکیبی بهترتیب 04/42 و 36/21 گرم و کمترین مقدار آن در شاهد به ترتیب 34/22 و 33/11 گرم بود. تیمار سویه ترکیبی و تیمار خاک غیرآلوده موجب بیشینه رشد در گونه محلب شد. در گیاهانی که با قارچ میکوریز تلقیح شده بودند، میانگین همه متغیرهای اندازهگیریشده در مقایسه با گیاهان شاهد بهطور معنیداری بیشتر بود. تیمار سویه ترکیبی در تجمع ماده خشک بیشترین تأثیر را داشته است.
