اصول و راهبردهای قرآن کریم در مذاکره با دشمن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ معارف اسلامی و الهیات، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران.
2 استاد، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ معارف اسلامی و الهیات، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران.
doi
10.30513/qd.2025.6911.2528چکیده
مذاکرۀ سیاسی از مهمترین و متداولترین ابزارها و روشهای دیپلماسی جهت تحقق توافق میان دولتها در حوزههای مختلف، از جمله روابط دیپلماتیک و سیاست خارجه است و نقش کلیدی در حصول مسالمتآمیز مطالبهها، منافع و آرمانهای طرفین مذاکره دارد. هر دولت و حکومتی برای دستیابی به توافقی مطلوب با دوست و دشمن، ملزم به رعایت چهارچوبهای دینی و قانونی خود در جریان مذاکره است. در قرآن کریم اصول و راهبردهایی برای مذاکرۀ دولتهای اسلامی با دولتهای موافق و متخاصم مطرح شدهاند. اما این اصول و راهبردها با صراحت و بهطور دقیق، بیان و دستهبندی نشدهاند. لذا باید مستند به کتب تفسیر، مفهوم آیات قرآن کریم دراینباره استقرا و ارائه شود. ازاینرو در پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی و مراجعه به معاجم قرآنی و کتب تفسیری، آیات مرتبط با مذاکره جمعآوری و دستهبندی شدند و از مفهوم آنها اصول و راهبردهای مذاکره استخراج گردیدند. طبق دستاوردهای این پژوهش، راهبردهای مذاکره از منظر قرآن کریم عبارتاند از: راهبردهای قبل از مذاکره، راهبردهای زمان مذاکره، راهبردهای پس از مذاکره و راهبردهای مشترک سه مرحله. تمام این راهبردها ذیل چهار اصل قرار میگیرند: اصل توحید و ولایت، اصل عزت و اقتدار، اصل عدالتطلبی و ظلمستیزی، و اصل حکمت و مصلحت.