تأثیر طردشدگی در محیط کار بر بینزاکتی سازمانی با نقش میانجی قصد ترک شغل معلمان تربیت بدنی منطقه سیستان
نویسندگان
1 M. A. Student of educational administration, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran
2 Associate Professor of educational administration, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran
doi
10.22089/res.2021.9742.1996چکیده
پژوهش با هدف بررسی تأثیر طردشدگی در محیط کار بر بینزاکتی سازمانی با نقش میانجی قصد ترک شغل انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان تربیت بدنی منطقه سیستان (استان سیستان و بلوچستان) به حجم 256 نفر بود که به شیوه نمونهگیری تصادفی- طبقهای تعداد 154 معلم از طریق سه پرسشنامهی طردشدگی در محیط کار، قصد ترک شغل و بی نزاکتی در محل کار مورد مطالعه قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای اس پی اس اس (نسخه 21) و لیزرل استفاده شد. بر اساس یافتهها رابطهی مثبت و معناداری بین طردشدگی در محیط کار، بینزاکتی سازمانی و قصد ترک شغل وجود داشت، طردشدگی در محیط کار بر بینزاکتی سازمانی و قصد ترک شغل اثر مستقیم دارد و همچنین اثر میانجیگری قصد ترک شغل در رابطهی بین طردشدگی در محیط کار و بینزاکتی سازمانی مثبت و معنادار بود. بنابراین نتایج مدیران مدارس میتوانند با ایجاد جوّی صمیمی و همدلانه زمینه لازم را برای پذیرش معلمان و به تبع آن کاهش قصد ترک شغل و بی نزاکتی آنان فراهم کنند.
