نگرشی به نظریه مسئولیت مدنی ناشی از ایجاد خطر ورود آسیب
نویسندگان
1 حقوق خصوصی واسلامی،دانشکده حقوق وعلوم سیاسی،دانشگاه تهران
2 دانشآموخته حقوق خصوصی و اسلامی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران
doi
10.22034/jlr.2021.184997.1624چکیده
هرگاه سخن از مسئولیت مدنی به میان میآید این امر به ذهن متبادر میگردد که زیانی به بار آمده و باید جبران شود، با وجود این، ازسوی حقوقدانان خارجی نظریاتی بیان شده که براساس آنها صرف ارتکاب تقصیر ولو آنکه زیانی از آن حاصل نشده باشد، تنها به این خاطر که باعث ایجاد خطر ورود آسیب میشود موجب ایجاد مسئولیت مدنی خواهد بود. یکی از این نظریات در تلاش است اثبات نماید که ارتکاب رفتار توأم با تقصیر نسبت به افراد، خود زیانی است که قابلیت جبران خسارت دارد. نظریۀ دیگر با انتقاد از دخالت عنصر شانس در مسئولیت مدنی مرسوم و ابتنای مسئولیت مدنی بر اخلاق نتیجهگرا، صرف ارتکاب رفتار توأم با تقصیر را شرط کافی و لازم برای ایجاد مسئولیت میداند. چنانکه بیان خواهیم کرد هر دوی این نظریات با ایراداتی همراه هستند که پذیرش آنها را نه تنها در حقوق خارجی بلکه درحقوق ایران نیز غیرممکن خواهد ساخت.