تحلیل تاثیر تغییرات حجمی بر رفتار آکوستیکی در مساجد؛ مطالعه موردی: مساجد تاریخی تبریز
نویسندگان
1 دکترای معماری اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
2 دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.30475/isau.2021.230007.1410چکیده
شنوایی در انسان حسی است که در انتخاب ورودیها نقشی ندارد و ناخودآگاه در برابر صداها قرار میگیرد. محیط زندگی انسان، سرشار از این اصوات است و منابع مختلفی به ازدیاد آن کمک مینمایند که در هر محیطی بسته به موقعیت انسان، تعریف حداکثری برای میزان بار وارده صوتی به گوش انسان تعریف میشود. مساجد به عنوان عملکردی خاص در زمینه آکوستیک نیازمند رفتارهای چندگانه در این حوزهاند. مسجد ایدهآلِ آکوستیکی بایستی بتواند در عین اینکه به فضاهای خلوت و تمرکز فردی اهمیت میدهد، در پخش مناسب صدا به منظور کاربردهای جمعی نیز موفق عمل نماید. به نظر میرسد رفتار کلی صوتی در مساجد با فرم و ساختار سنتی در احجام کمتر همگنتر بوده، تراز فشار صدا (Sound Pressure Level: SPL) را در کلیت فضا بالاتر نشان دهد و در نمونههای حجیمتر مکانهای متعدد با فشار بالای صدا اما ناهمگن بوجود آید. به منظور واکاوی فرضیهی مذکور، طرح مطالعاتی پیشرو، در دو فاز مطالعاتی و میدانی انجام یافته و تحلیل رفتار صوتی دغدغه اصلی پژوهش است تا بتوان در گونههای مختلف حجمی تفاوتهای آکوستیکی را با تکیه بر ابزارهای سنجش بروز که ارائهدهنده نتایج کارآمدتری نیز خواهد بود؛ بررسی و تحلیل نمود. نتایج پژوهش نشان میدهد افزایش حجم در ساختار یکسان نمونهها، موجب کاهش فشار صدا در بنا میشود و در عین حال زمان واخنش افزایش مییابد. این مقوله به فرکانس وابستگی مستقیم دارد و در فرکانسهای پایینتر، افزایش حجم تاثیر کمتری در تراز فشار صدای فضا دارد.