اثر بخشی درمان فرا تشخیصی یکپارچه بر تمایز یافتگی خود و دشواری تنظیم هیجان در مراجعان دارای نشانگان اضطرابی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 دانشیار مشاوره گروه روانشناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22038/mjms.2019.13762چکیده
مقدمه درمان فرا تشخیصی یکپارچه رویکردی ساختارمند و کوتاه مدت است که برای بهبود مشکلات هیجانی، شناختی و رفتاری طراحی شده است. این پروتکل درمانی تاکید ویژهاش بر روی نحوه تجربه و پاسخدهی به هیجانها میباشد که سعی در اصلاح کوششهای غیرانطباقی هیجان، شناخت و رفتار را دارد. روش کار پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه بر تمایزیافتگی خود و دشواری تنظیم هیجان در مراجعان همراه با نشانگان اضطراب میباشد. روش پژوهش شبه آزمایشی، با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود که به روش نمونه گیری در دسترس با نمونه 24 آزمودنی انجام گردید و پس از انجام مصاحبه ساختاریافته، و اجرای پرسشنامه تمایزیافتگی خود اسکوورن و دشواری در تنظیم هیجان گراس به صورت تصادفی ساده در دو گروه آازمایش و کنترل جایگزین شدند. نتایج نتایج نشان داد پروتکل درمان فراتشخیصی یکپارچه بارلو نه تنها منجر به افزایش سطح تمایزیافتگی خود در افراد گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل می شود، بلکه این درمان به طور معناداری منجر به کاهش سطح دشواری تنظیم هیجان افراد گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل می شود. نتیجه گیری در نتیجه در حالیکه درمان فراتشخیصی میزان تمایزیافتگی را افزایش میدهد که بهبود تنظیم هیجان را هم به دنبال دارد.، بین سطح تمایزیافتگی خود و دشواری تنظیم هیجان هم همبستگی منفی وجود دارد و با افزایش تمایزیافتگی، دشواری تنظیم هیجان کاهش مییابد.
