اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش افسردگی و باورهای غیرمنطقی در زنان مبتلا به فرزند اتیسم
نویسندگان
1 کارشناس ارشد بالینی، واحد نورآباد ممسنی، دانشگاه آزاد اسلامی، نورآباد ممسنی، ایران.
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد گچساران، گچساران، کهگیلویه و بویراحمد، ایران.
3 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، ایران.
doi
10.22038/mjms.2019.13764چکیده
مقدمه اختلال طیف اوتیسم تاثیر شدیدی بر زندگی خانوادگی میگذارد. مادران کودکان مبتلا به اوتیسم با چالشهای فراوانی روبرو هستند .مطالعه حاضر با هدف اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش افسردگی و باورهای غیرمنطقی در زنان مبتلا به فرزند اتیسم شهر گچساران انجام شد. روش کار جامعه پژوهش شامل کلیه مادران دارای کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم مراجعه کننده به مراکز آموزشگاهی استثنائی زیر نظر سازمان بهزیستی مرکز شهرگچساران بود و برای تعیین حجم نمونه با استفاده از شیوه نمونهگیری در دسترس30 نفر آزمودنی انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه 15 نفره کنترل و آزمایش جایگزین شدند. نتایج نتایج مطالعه حاضر نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش افسردگی و باورهای غیرمنطقی در زنان مبتلابه فرزند اتیسم شهر گچساران موثر بود (05/0>p). به طوریکه که بین آزمودنیهای گروه آزمایش و گروه کنترل، دست کم از لحاظ یکی از متغیرهای وابسته تفاوت معنی داری وجود دارد (01/0p<). نتیجه گیری نتایج این آزمون گویای این بود که بین نمرات دو گروه در پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد.
