بررسی تأثیر ده هفته تمرین مقاومتی بر HSP70 و مقاومت به انسولین زنان دیابتی نوع 2

نویسندگان

1 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

2 دانشجوی کارشناس‌ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

doi
10.22059/jsb.2016.59509
چکیده

  هدف از این پژوهش بررسی تأثیر ده هفته تمرین مقاومتی بر سطوح سرمی پروتئین شوک حرارتی 70 (HSP70) و مقاومت به انسولین زنان دیابتی نوع دو بود. روش‌: 20 زن مبتلا به دیابت نوع دو به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه تجربی (10 نفر، میانگین سنی 27/6±13/47 سال و شاخص تودۀ بدنی 32/3±45/28 کیلوگرم بر متر مربع) و گروه کنترل (10 نفر، میانگین سنی 97/9±30/50 سال و شاخص تودۀ بدنی 45/2±78/28 کیلوگرم بر متر مربع) تقسیم شدند. برنامۀ تمرینی شامل ده هفته تمرین مقاومتی، هر هفته سه جلسه به مدت 90 دقیقه در هشت ایستگاه با شدت 30 تا 80 درصد یک تکرار بیشینه  (1RM)بود. خون‌گیری پس از 12 ساعت ناشتایی، 48 ساعت قبل از شروع پژوهش و 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های شاپیرو- ویلک، t مستقل و وابسته با نرم‌افزار spss نسخۀ 21 در سطح معناداری 05/0>α تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج نشان داد ده هفته تمرین مقاومتی در گروه تجربی، سبب کاهش معناداری در سطوح HSP70، گلوکز و مقاومت به انسولین شد (05/0>P)، درحالی‌که سطوح انسولین تغییر معنا‌داری نکرد (05/0<P). تغییرات پیش تا پس‌آزمون HSP70 و گلوکز در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل معنا‌دار بود (05/0>P) بنابراین، به‌نظر می‌رسد شیوۀ تمرینات مقاومتی سبب کاهش گلوکز خون ناشتا و مقاومت به انسولین و افزایش سطوح HSP70 در بیماران دیابتی نوع دو می‌شود، در نتیجه این تمرینات به‌عنوان درمان کمکی در این بیماران توصیه می‌شود.