فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

برای بررسی تأثیر اکسین و جیبرلین بر رشد رویشی و زایشی خیار (Cucumis sativus L.cv. superniaF1)، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارها شامل کاربرد  اکسین به فرم نفتالین استیک اسید (NAA) در غلظت‌های 0، 50 و 100 میلی‌گرم بر لیتر و جیبرلیک اسید (GA3) در غلظت‌های0، 25 و 50 میلی‌گرم بر لیتر به‌صورت همزمان بودند، که از مرحله 4 الی 6 برگی هر ده روز یکبار تا پایان گلدهی بر روی بوته ها محلول‌پاشی شد. نتایج نشان دادند تیمار NAA 100 میلی‌گرم بر لیتر همراه با GA3 50 میلی‌گرم بر لیتر  (T9) دارای کمترین تعداد گره، کمترین طول میانگره و در نتیجه کمترین ارتفاع گیاه و تعداد برگ نسبت به شاهد بود. بیشترین تعداد گل ماده در تیمار NAA 100 میلی‌گرم بر لیتر همراه با GA3 25 میلی‌گرم بر لیتر (T8) و T9 مشاهده شد. در تیمار T9 با اینکه کمترین ارتفاع و کمترین تعداد برگ مشاهده شد، اما دارای بیشترین تعداد گل ماده نیز بود. علاوه براین کمترین تعداد گل نر در تیمار T9 دیده شد. بیشترین ارتفاع و تعداد برگ و همچنین بیشترین تعداد گل نر در گیاه شاهد مشاهده شد. بیشترین تعداد میوه در تیمار T8 بدست آمد. تیمارT8  وپس از آن تیمار T9 اثر مثبتی در افزایش عملکرد گیاه و تبدیل گل‌های ماده به میوه داشتند. با این وجود، بکارگیری هم زمان NAA در غلظت 100 میلی‌گرم بر لیتر و GA3 در غلظت 25و یا 50 میلی‌گرم بر لیتر می تواند سبب افزایش عملکرد در خیار شود.