مداخلات دولت در کنترل تصادفات رانندگی در پرتو نظریه تنظیم گری واکنشی مشارکتی
نویسندگان
1 دانشجو دکتری حقوق عمومی ، دانشکده حقوق الهیات وعلوم سیاسی واحد علوم تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی تهران ایران
2 دانشیار حقوق عمومی دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران(نویسنده مسئول )
3 استادیار گروه حقوق عمومی و بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.29252/jlr.2021.222181.1920چکیده
بدون تردیدآمار بالای تصادفات رانندگی یکی از مشکلات بحرانی کشور ما هست. تلاش های دولت و حکمرانی صورت گرفته اگر چه به روند کاهشی مصدومین و کشته های تصادفات رانندگی کمک نموده اما مجموعه این تلاش ها در این حوزه، تاکنون به موفقیت معناداری دست نیافته است. نقش دولت و حکمرانی در حل این بحران چیست؟ آیا دولت تنها بازیگر تنظیم کننده ترافیک و ایمنی آمد و شد هست؟ و در این مسیر آیا اعمال قانون و صرف زور و اقتدار تنها ابزار تنظیم ترافیک ایمن هست؟ به واقع گشوده شدن بخشی از گره این بحران از مسیر پاسخ به این سوال ها می گذرد. با بهره گیری از نظریه تنظیم گری واکنشی مشارکتی عرصه و میدان برای حضور همزمان دولت، نهادهای مردمی و بازار گسترده می شود و ابزارهای تنظیم گری نیز علاوه بر اقتدار و اعمال زور به ابزارهای اقتصادی و اجتماعی مجهز می گردد. بدون شک پی ریزی بستری برای حضور بازیگران متعدد و بهره گیری از ابزارهای متنوع پاسخ جامع تری به بحران تصادفات رانندگی است.