اثربخشی آموزش مهارتهای رفتار درمانی دیالکتیکی بر تابآوری افراد معتاد در حال سمزدایی از مواد افیونی
نویسندگان
1 هیئت علمی، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران
2 هیئت علمی، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی عمومی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران
4 هیئت علمی، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22038/mjms.2019.13779چکیده
مقدمه هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای رفتار درمانی دیالکتیکی بر تابآوری افراد معتاد در حال سمزدایی از مواد افیونی میباشد. روشکار پژوهش حاضر نیمه آزمایشی ازنوع پیش ازمون پس ازمون باگروه کنترل وازمون پیگیری است. جامعه آماری این پژوهش راکلیه مردان معتادی تشکیل دادهاند که در کلینیک بقراط واقع در شهر تهران درسال 95-1394 در مرحله سم زدایی از مواد افیونی قرار داشتهاند. نمونه پژوهش شامل ۳۴ نفر از مردان معتاد در حال سم زدایی در کلینیک سوء مصرف مواد بود. که آزمودنیها به طور هدفمند انتخاب شدند وبه طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند: و اطلاعات آنها به وسیله مقیاس تاب آوری کونور و دیویدسون (CD-RISC) سنجیده شد. هردوگروه در یک زمان و قبل ازاعمال متغیر مستقل مورد اندازه گیری قرار گرفتند و پس از اجرای متغیر مستقل برگروه مداخله وهمچنین در پیگیری 3 ماهه نیز مجددا اندازه گیریها تکرار شد. نتایج نتایج به دست آمده با استفاده از آمار توصیفی (شاخصهای آماری نظیر فراوانی، درصد، میانگین) آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) نشان داد که آموزش مهارتهای رفتار درمانی دیالکتیکی بر تابآوری افراد معتاد در حال سمزدایی از مواد افیونی تاثیر دارد. نتیجه گیری میتوان در کنار درمان دارویی از اموزش مهارتهای رفتار درمانی دیالکتیکی بر تاب آوری مردان با اعتیاد به مواد بهره برد.